هولی ، جشن رنگ، جشن عشق ، جشن برابری

هولی ، جشن رنگ، جشن عشق ، جشن برابری


هیرانیا کاشیپو پادشاهی از قوم جن بود که همیشه می خواست مشهورترین و برترین مرد جهان باشد. او پس از به دست آوردن توپ (جایزه ای که آرزو را برآورده می کند و فقط پس از ریاضتهای فراوان به دست می آید) آرزو کرد که نه به دست انسان کشته شود و نه به دست حیوان، نه در خانه اش بمیرد و نه در بیرون از خانه، نه در روز بمیرد و نه در شب، نه با سلاح اشترا کشته شود و نه با سلاح سشترا (دو سلاح خطرناک که متعلق به خدایان است و در ادبیات اوستایی خدای جنگ بهرام هر دو را داشته است) نه در خشکی بمیرد و نه در آب و نه در آسمان، آرزوی او برآورده شد و او خودش را شکست ناپذیر قلمداد می کرد.
از این رو ادعای خدایی کرد و دستور داد که همه مردم او را به عنوان خدا بپرستندپراهلادا فرزند هیرانیاکاشیپو و کایادو بود. بر خلاف تهدیدها بسیار از سوی پدرش هیرکانیاکاشیپو، پراهلادا به پرستش ویشنو ادامه داد. پدرش تلاش کرد تا با زهر او را بکشد، او را در زیر پای فیل‌ها له کند، و او را در اتاقی با مارهای سمی زندانی سازد، ولی پراهلادا هر بار از این نقشه‌ها سالم بیرون می‌آمد.
هولیکا خواهر هیرانیاکاشیپو بود و تقدیس یافته بود که هیچ گاه توسط آتش آسیب نبیند. یک روز، هیرانیاکاشیپو به پراهلادا دستور می‌دهد تا بر روی آتشی که در زیر بدن هولیکا روشن شده بنشیند. پراهلادا خدای ویشنو را دعا می‌کند تا از او پاسداری کند. به این دلیل هولیکا آتش می‌گیرد اما پراهلادا زنده می‌ماند. این تنها یکی از بهانه ها و اساطیر مربوط به برگزاری جشن هولی در هند است گفته میشود دلیل افروختن آتش در شبهای هولی یاد آوری نجات یافتن پراهالادا و پیروزی نیکی بر بدیست.


جشن هولی هند

در این شب هندوها آتشی برپا کرده و درحالی که دور آن می چرخند آب بر روی زمین می ریزند. همچنین مرسوم است ظرفی پر از دانه های جو در زیر این آتش برشته می کنند و پس از خاموش کردن آتش بذرها را می خورند.
یکی دیگر از اساطیر مربوط به هولی که ماجرای رنگ پاشیدن را روشن میکند داستان عشق رادا و کریشنا ست. در این افسانه کریشنای جوان که پوست تیره ای داشت همیشه به رنگ پوست معشوقه خود رادا که پوست روشنی داشت حسادت می ورزید.
یک روز کریشنا با شیطنت صورت رادا را رنگی می کند. و به همین دلیل رنگ پاشیدن در این روز نمادی از عشق است. در روز ابتدا بصورت دسته جمعي مي رقصند ،بعد شروع به بازی با رنگ می کنند در این مراسم رسم بر آن است که لباسي به رنگ سفيد پوشيد. در این روز آبهای رنگی یا پودرها را بصورت خشک به سر و صورت یکدیگر میپاشند.
این پودرهای رنگی از گیاهانی مانند گلال، عبیر ، گیاه نیم، کومکوم، هالدی و غیره تهیه شده اند.از اینرو هندی ها اعتقاد دارند، این پودرها به دلیل خاصیت درمانی و طبیعی بودن از بروز بیماریهای شایع ناشی از تغییرات آب و هوا در فصل بهار مانند سرما خوردگی جلوگیری می نمایند و یا حتی این بیماریها را درمان می کنند. نکته جالب توجه آن است که این رنگها حتی پس از شستن کامل تا چندین روز بر سر و صورت و ... افراد باقی می ماند و لباسهایی که رنگی شده اند نیز رنگشان پاک نمی شود.
اين فستيوال یکی از بزرگترین جشنهای هند است که همه ساله در اواخر فوریه و اوایل ماه مارچ (اسفند) روز بعد از کامل شدن ماه برگزار میشود و نشان دهنده زنده شدن دوباره طبيعت و فرا رسيدن فصل بهار است. این فستیوال به نامهای جشن هالی، جشن رنگ و جشن بهاره نیز معروف است.
هندوستان دیگی رنگارنگ و جوشان از مذهب ها فرهنگ ها و سنت های مختلف است که همواره با چهره ای راز آلود مردم جهان را به کشف خودش فراخوانده. آیینها و سنتهایی تمام نشدنی که هرکدام میتوانند داستانی بی نظیر برای تعریف کردن باشند.
اما هولی بدون شک، چهره این کشور است. چهره ای رنگارنگ شاد و خندان که مردم را به دور از تمامی تفاوتهایشان به دور هم جمع میکند و با کنار زدن فاصله های طبقاتی و عرفی آنها را در شادی ای همگانی شریک میکند.
این تجربه بی نظیر زیر سایه رنگهایی که تفاوتهای معمول اجتماعی را میپوشاند و به همه چهره ای یکدست شده با طبیعت بهاری میبخشد و میتواند بهترین جا برای ساختن دوستی ها یا بازسازیشان باشد. این جنبه از جشن هولی یکی از دلایل زنده ماندن و همه گیر شدن آن است و با اینکه داستان‌ها و افسانه‌های مربوط به هولی برای مردم اهمیت کمتری پیدا کرده، اما هنوز هم این فستیوال مهم، هر سال برگزار می‌شود و چهره متفاوتی به شهر می‌دهد. مردم هند، در شهرهای مختلف، به خیابان‌ها می‌آیند و به هم رنگ پرتاب می‌کنند.
نیمه‌های روز، از پیر و جوان، همه پر از رنگ‌هایی شده‌اند که حس بهار را برایشان تداعی میکند. این سرزندگی و نشاط تنها در انحصار هندی ها نیست و اتفاقا خیلی از مردمی که در خیابان‌اند، توریست‌هایی هستند که از همه‌جای دنیا به هند آمده‌اند تا در جشن دوستی شرکت کنند .
البته اگر قصد شرکت در این جشنواره پر هیجان را داشتید، بهتر است لباسی بپوشید که زیاد برایتان مهم نیست؛ چون ممکن است رنگ‌ها به راحتی از بین نروند. برای موها و صورتتان هم، استفاده از روغن، قبل از رفتن به خیابان، بهترین کار است.
هولی در هر گوشه هند به شکلی خاص برگزار میشود در دهلی، پایتخت هند، جشنواره رنگ‌ها جدی‌تر و شلوغ‌تر از همه شهرهای دیگر برگزار می‌شود. در این شهر همه مردم محلی و توریست‌ها به خیابان‌ها می‌آیند و آنقدر با رنگ‌ها بازی می‌کنند و با موسیق دهلی میرقصند تا چهره‌شان غیرقابل تشخیص شود. جشن هولی در برسنا ، کمی متفاوت است؛ مردم دهکده برسنا یک هفته قبل از جشن اصلی، مردانشان را با چوب کتک میزنند! جالب اینجاست که مردان هم اعتراضی به این رسم ندارند. در روز اصلی جشن، مثل جاهای دیگر هند، اهالی دهکده با پرتاب رنگ به هم، جشن می‌گیرند و آهنگ مذهبی رادا و کریشنا را می‌خوانند.
ماتورا بناب عقیده هندوها، جایی‌ست که کریشنا متولد شده و وینداوان، محل زندگی و رشد او بوده. به‌خاطر همین در این دو شهر به جشنواره هولی اهمیت زیادی داده میشود و یک هفته طول می‌کشد، جشن از معبد بنک بیهاری وینداوان با مراسم پرتاب گُل شروع می‌شود و روز آخر به گردنه ویشرام و بازی با رنگ‌ها می‌رسد. در شهر گوا مردم در تمام روز جشنواره هولی جنب‌وجوش می‌کنند و لحظه‌ای بی‌کار نیستند.
جشنواره هولی در گوا به شیگمو معروف است و همه مردم، با همه مذهب‌ها در آن شرکت می‌کنند. به‌جز پرتاب رنگ و بازی‌های معروف جشنواره هولی، در این شهر رژه‌ و نمایش‌های خیابانی نیز برگزار می‌شود. بفستیوال هولی در کشورهای دیگر نیز که جمعیت قابل توجه هندو دارد مانند پاکستان و نپال یا هندی های مهاجر زیادی را پذیرفته مانند آلمان آمریکا و آفریقای جنوبی نیز به شکلهای مختلف با پاشش رنگ ها برگزار میشود.

تور هند

هولی ، جشن رنگ، جشن عشق ، جشن برابری
Rated 4.5/5 based on 470 reviews