دروازه هند ، یادگاری از آمدن و رفتن استعمار

دروازه هند ، یادگاری از آمدن و رفتن استعمار


هند تاریخ پیچیده و گسترده ای دارد.تاریخی که به افسانه میماند. داستان خروش یک ملت عظیم به رهبری پیرمردی خمیده و غیر مسلح برعلیه یک امپراطوری عظیم و کهن و تا بن دندان مسلح. هند در دوران استعمار ییلاق اشراف زادگان بریتانیایی بود و بسیاری لردها و دوک های این کشور در هند زمین و کاخ و مزرعه های بزرگی داشتند و هرکدام فرمانروای یکی از ایالتهای این سرزمین هفتاد و دو ملت به شمار میرفتند.
هر از گاهی خود پادشاه یا ملکه نیز برای سرکشی راهی این سرزمین ها میشد و در این هنگام بود که فرمانداران برای خوش خدمتی به پادشاه سنگ تمام میگذاشتند. یکی از این دیدارهای مشهور پادشاه بریتانیا از هند سفر جرج پنجم به همراه ملکه اش در سال 1911 به بمبئی است. یادگاری که برای گرامیداشت این سفر ساخته شد هنوز نیز پابرجاست و در طول تاریخ نقشی مهم در این سرزمین یافت.
این بنای یادبود درواقع یک طاق نصرت زیبا است که در کناره دریای عرب در جوار آپولو بندر یا اسکله ویلینگتون ساخته شد. این طاق زیبا که بر روی دریا ساخته شده 26 متر ارتفاع دارد و جنس آن از سنگ بازالت هندوستانی که رنگی متمایل به زرد دارد میباشد.
پادشاه جورج پنجم و ملکه ماری برای ورد به هند ابتدا در این نقطه از کشتی پیاده شدند و سپس به سمت دهلی به راه افتادند به همین دلیل این بنا دروازه هند نام گرفت البته احتمالا در سال 1911 ملکه و پادشاه تنها ماکتی از این دروازه را مشاهده کردند چون ساخت و ساز بنا در واقع از سال 1915 آغاز شد سنگ بنای این بنا در تاریخ 31 مارس 1913 توسط فرماندار بمبئی، سر جورج سیدنام کلارک، با طراحی نهایی جورج ویتوت که در 31 مارس 1914 به تصویب رسید، به اجرا گذاشته شد.
زمینی که دروازه بر روی آن ساخته شد، قبلا یک بارانداز ساده بود که توسط انجمن ماهیگیری استفاده می شد این بار انداز بعدها بازسازی و به عنوان محل پیاده شدن فرمانداران بریتانیا و دیگر افراد برجسته مورد استفاده قرار گرفت. در مراحل اولیه استعمار ، این اولین جایی بود که بازدیدکنندگان از بمبئی و هند می دیدند.بین سال های 1915 و 1919، کار در آپولو بندر ادامه یافت تا زمینی که دروازه و موج شکن جدید بر رویش قرار میگرفت آماده شد .

دروازه هند

در نهایت ساخت و ساز در سال 1924 به پایان رسید و دروازه در 4 دسامبر سال 1924 توسط نایب السلطنه، ارلِ ریدینگ افتتاح شد. این بنا پس از آن به عنوان دروازه پیروزی هند نیز مورد استفاده قرار میگرفت و ارتش یا فرمانداران بازگشت پیروزمندانه خود را با عبور از این دروازه جشن میگرفتند.
اما جالب اینجاست که این دروازه که روزگاری نماد پیروزی ارتش بریتانیا و حضورشان در هند بود در پایان دوره استعمار به نمادی از خروج این نیروها و استقلال رسمی هند بدل شد چرا که آخرین نیروهای بریتانیایی ، گردان پیاده نظام سبک سامرست، در طی رژه ای در 28 فوریه 1948 با عبور از این دروازه از هند خارج شدند که نشانی از پایان حکومت بریتانیا بر این سرزمین پهناور بود.
معمار اسکاتلندی جورج ویتوت عناصر طاق نصرت رومی و معماری قرن شانزدهم گجرات را در طراحی این سازه استفاده کرد و در واقع طراحی این بنا ترکیبی از سبک های معماری هندو و اسلامی است. گنبد به سبک اسلامی ساخته شده و دکوراسیون عناصر سبک هندو را در خود دارد است دروازه هند از بازالت زرد و بتن مسلح ساخته شده است. سنگ به صورت محلی به دست آمد و صفحات سوراخ شده از Gwalior آورده شد.
نمای گنبد
گنبد مرکزی 15 متر قطر و 25متر ارتفاع دارد در 4 طرف قوس اصلی 4 مناره کوچک نیز ساخته شده است. در هر طرف قوس، سالن های بزرگ با ظرفیت نگهداری 600 نفر وجود دارد.
این روزها دروازه به دلیل حضور گسترده توریستها و موقعیتش در برابر هتل تاج محل ، به تاج محل مومبای (بمبئی) مشهور است. اینجا مکان تجمع مردم محلی و گردشگران تور هند است.
دست فروشان، عکاسان، فروشندگان برنج سرخ شده و چاتنی و بلپوری همه جای دروازه به چشم میخورند. در ماه فوریه یا مارس نیز به دلیل آغاز جشنواره فیلها نوازندگان و رقاصان محلی را میتوان دید که به جشن و پایکوبی مشغولند. قایق هایی که به سمت جزیره فیل ها میروند در تمام طول سال در کنار دروازه مسافر سوار میکنند.

دروازه هند ، یادگاری از آمدن و رفتن استعمار
Rated 4.5/5 based on 470 reviews