آداب و رسوم و فرهنگ مردم تایلند

آداب و رسوم و فرهنگ مردم تایلند


تایلند کشوری با فرهنگ چندگانه است . کشوری که اقوام و مداهب مختلف را برای قرنها در کنار یکدیگر قرار داده. بودایی هندو و مسلمان مذاهب اصلی در این کشورند یکی از مهمترین مسائلی که دیدگاه ما نسبت به زندگی یا همان فرهنگ ما را شکل میدهد مدهب و اساطیری است که به آن باور داریم. باورهای مذهبی ، درک ما از جهان هستند درکی که به ما میگوید چگونه هر مسئله ای بر زندگی و جهان ما تاثیر خواهد داشت. با همین باورهاست که تصمیم میگیریم چگونه در برابر واقعه ای بزرگ مانند مرگ یا حتی اتفاقی کوچک مثل روبرو شدن با یک غریبه واکنش نشان دهیم
مدهب بودایی بیشتر بر کردار نیک، پرهیز از کردار بد و ورزیدگی ذهنی تأکید دارد. هدف از این ورزیدگی نیز پایان دادن به رنج ناشی از تولد دوباره است و رهایی از این چرخه (سمساره) تنها با رسیدن به نیروانا و بیداری واقعی ممکن است. بودا معتقد بود برای رسیدن به نیروانا باید بر چهار حقیقت اصلی آگاه شد
حقیقت اول خود رنج بود او میگفت زایش رنج است پیری رنج است مرگ رنج است دلبستگی رنج است ، دومین حقیقت خاستگاه رنج بود که از دید بودا تمایلات نفسانی انسان خاستگاه آن است حقیقت سوم توقف رنج است آگاهی از اینکه میتوان این رنج را پایان داد، برای بودا پیان رنج رسیدن به نیروانا یا خاموشی بود اما چهارمین حقیقت راه رسیدن به نیروانا است راه و روش پایان دادن به رنج ، راه توقف رنج راه اصیل هشتگانه نام دارد. این راه عبارت است از؛ دیدگاه درست، نیت درست، گفتار درست، کردار درست، معاش درست، کوشش درست، اندیشه درست، و تمرکز درست.
درواقع دین بودایی تمرکزش ب خود فرد است. بودا از طریق کشف درونی به این روش دست پیدا کرد و به نیروانا رسید نه به وسیله الهاماتی غیبی .برهمین اساس مهم ترین ویژگی فرهنگ بودایی نیز مکاشفه در معنای خود است . در این فرهنگ راه حل رهایی از رنج ها در وجود خود انسان و کنار آمدن با واقعیت هاست. از سوی دیگر دین بودایی به برابری و والا بودن شخصیت هر انسانی باور دارد . بودا در زمان خود بیش از هر چیز بر برابری طبقاتی ناکید داشت و سعی میکرد نظام کاستی هندو که مرتبه واحترام هر شخصی را تنها بر اساس جایگاه اجتماعیش تعیین میکرد را تغییر دهد .
اخلاقیات بودایی نیز بر دو اصل بی آزاری و رواداری یا مدارا بنا شده اند. همین رواداری موجب تقویت چندگانگی فرهنگی و مذهبی در تایلند شده است. درواقع مدارای بوداییان هندو ها و مسلمانان با یکدیگر در این کشور ریشه در فرهنگ بودایی آن دارد. فرهنگی که از شما میخواهد دیگران را مانند یک انسان برابر ببینید و سعی کنید دلیل واقعی رنج های خود را در درون خود بیابید نه اینکه آن را به گردن حضور دیگرانی بیاندازید که همچون شما نمی اندیشند.

آداب و رسوم و فرهنگ مردم تایلند

مهمترین جلوه این فرهنگ رواداری را میتوان در نبودن کلمه نه در زبان تایلندی یافت. در این زبان چای به معنای بله است اما کلمه ای برای نه گفتن وجود ندارد اگر شما بخواهید به کسی پاسخ منفی بدهید باید از کلمه مای چای به غیر بله است استفاده کنید. در حقیقت جامعه تایلندی خصلتی محافظه کار دارد . این خصلت باعث میشود که شما برای بیان نظر عقیده و احساس خود بیش از هرچیز هنجارهای اجتماعی را در نظر بگیرید و ببینید که این نظر شما آیا به دیگران یا هنجارهای اکثر مردم آسیبی خواهد زد یا خیر؟ این همان رواداری است که شکلی از آن منجر به این میشود که ابراز احساس بین دو زوج در فضاهای عمومی بی‌ادبانه شمرده شود
اما به همین وضعیت بیشتر فکر کنید ، اگر شما بخواهید به کسی جواب منفی بدهید در واقع باید برای او دلیلی بیاورید که چرا پاسخ شما غیر از بله است. در اینجا شما خود را توضیح خواهید داد تا یادآوری کنید که من انسانی هستم با شرایطی ویژه و رنج هایی منحصر به فرد. در واقع این گونه پاسخ دادن شما را بیش از پیش به خود مشغول میکند. شما یا با پاسخ بله در رنج دیگران سهیم شده ای یا با باسخی غیر از بله رنجهای خود را یاد آور شده اید هردوی این شرایط شما را فردی قویتر و مکاشفه گر تر نشان خواهد داد پس درست نیست که بگوییم در زبان تایلندی خیر گفتن غیر ممکن است یا کلمه ای به این معنا وجود ندارد در حقیقت زبان تایلندی خیر گفتن را به شرایط فرهنگی و درکی متقابل واگذار کرده تا هرکسی برداشت خود را از وضعیت های دچار شده داشته باشد.
سبک احوالپرسی سنتی تایلندی ها، وای نام دارد و معمولا به این ترتیب است که ابتدا فرد کوچک تر کف دوددستش را مقابل سینه اش به هم میچسباند و تعظیم کوچکی میکند زنان درهنگام تعطیم کردن میگویند (ساوات -دی خا) اما مردان عبارت (ساوات - دی خراپ) را ادا میکنند جالب است بدانید که کلمه ساوات دی را در میانه دهه 1930 یک زبانشناس تایلندی اختراع کرد. او این کلمه را از عبارت سانسکریت ساواستی به معنای تندرستی گرفته بود. در دهه 1940 دولت به شدت ملی گرای تایلند دستوراعملهایی برای مدرن کردن کشور ابلاغ کرد . این دولت در این دستورالعملها استفاده از کلمه ساوات دی را در بروکراسی اداری اجباری کرد.
نمادملی کشور تایلند نیز برگرفته از اساطیر هند و آریایی و متون سانسکریت است . نماد ملی این کشور پرنده ای نیمه انسان با قدرت های بی نظیر است این پرنده گارودا نام دارد و در اصل مرکبی است که الهه محافط جهان یعنی ویشنو بر ان سوار میشود . این موجود نیمه عقاب نیمه انسان شباهتهای بسیار با اسطوره ایرانی سیمرغ دارد در فرهنگ تایلندی نیز مانند باورهای زرتشتی میتوان ثنویت و نبرد بین خیر و شر را دید. همین مسئله باعث شده این مردم به وجود نیورهای شر یا همان دیوها و قدرتمند بودنشان معتقد باشند.
آنها در سراس سال با اهدای هدایا به معابد و الهه ها سعی میکنند این دیوها را از خانه و زندگی خود دور کنند در این میان برخی کارهایی که ممکن است در سایر نقاط جهان عادی به نظر برسد پای دیو ها را به زنذگی شما باز کند یکی از این کارها سوت زدن است. چنین اعتقادی که سوت زدن آنهم در ب ممکن است دیو ها را جمع کند در میان مردم ایران زمین نیز وجود داشته اما در تایلند بیشتر جدی گرفته میشود پس بهتر است از این کار در تایلند پرهیز کنید چرا که تایلندی ها سوت زدن را نشانه ای برای فراخواندن نیروهای شر میپندارند
نماد گارودا را میتوانید در نشان ملی کشور تایلند و همینطور شرکت هواپیمایی آن ببینید یکی دیگر از نمادهای تایلند فیل است. حیواناتی که قدرت و آرامششان موجب شده نوعی نزدیکی با فرهنگ این مردم داشته باشند
فرهنگ مدارا گر تایلندی با امیخته شدن در ملی گرایی جنبه ای جدید به خود گرفته است. پادشاه در کشور تایلند بسیار مورد احترام است.جالب است بدانید در فرهنگ تایلندی هرروز هفته رنگی منحصر به خود دارد رنگ روز دوشنبه نیز رنگ زرد است و از آنجا که پادشاه تایلند در دوشنبه متولد شده زرد رنگ سلطنتی این کشور به شمار می آید و مردم در روز تولد او برای گرامیداشتش لباسهایی به این رنگ بر تن میکنند.

آداب و رسوم و فرهنگ مردم تایلند


پادشاه هم به عنوان کسی که پیرو و پاسدار آیین بودا در تایلند است و هم به عنوان نشان همبستگی ملی در این کشوری که هیچگاه مستعمره نبوده جایگاهی محکم دارد . از این رو مردم این کشور بی احترامی به پادشاه خود را به هیچ وجه تحمل نمیکنند. همانطور که گفته شد مردم این کشور مدارا گر اما محافطه کارند آنها برای ارزش های اجتماع خود جایگاهی بلند قائلند و بی احترامی به ان را بی احترامی به کشور و مردم خود تلقی خواهند کرد.
به همین دلیل است که انجام حرکاتی خلاف هنجارهای اجتماعی مانند پوشش نامناسب و معلوم بودن لباسهای زیر یا بوسیدن در ملائ عام پسندیده نخواهد بود و حتی ممکن است جرم به حساب آورده شود. به خصوص در هنگام ورود به مساجد و معابد باید لابساهایی پوشیده داشت که هم پا و هم شانه ها را به طور کامل بپوشانند و تا حدودی نیز رسمی باشند.
در تایلند بنابر اعتقادات مذهبی و باورهای عرفی مردم، برخی نباید های دیگر نیز وجود دارد که رعایت نکردنشان ممکن است موجب ناراحتی و حتی درگیری شود سر کسی را لمس نکنید حتی بچه های بانمک، شما ممکن است نیتی محبت آمیز از این عمل داشته باشید اما سر یک شخص در بارور تایلندی به عنوان مقدس ترین قسمت بدن شناخته می شود. آنها بر این باورند که خانه روح در سر انسان است. تنها خانواده ها و راهبان بودایی مجاز هستند تا سر کسی را لمس کنند.
هیچگاه پا و کف پاهای خود را به کسی اشاره نکنید و انگشتان پای خود را در امتداد پای تندیس بودا قرار ندهید. بر خلاف جایگاهی که سر در بدن دارد، پاها جایگاهی دون مرتبه و چرکین در بدن دارد. بنابراین اشاره پا به کسی در باور تایلندی، توهین تلقی می شود.
در فرهنگ شرق آسیا و همچنین باورهای بودایی افراد کهنسال و اعضای خانواده جایگاهی بسیار مورد احترام دارند بزرگترها معمولا با عناوینی مانند نانگ یا خون خطاب میشوند حتی میتوان رگه هایی از باورهای پرستش نیاکان یا اتصال به ارواح کهن را تحت تاثیر فرهنگ چینی و ژاپنی در میان مردم تایلند نیز دید . تایلندی ها اعتقاد دارند هر خانه ای یک روح محافط دارد روحی که معمولا از نیاکان اعضای خانواده است و در آستانه وردی می ایستد تا از ورود بلایا و پلیدی ها به خانه جلوگیری کند .
به همین دلیل است که انها ایستادن در آستانه در را خوش یمن نمیدانند و معتقدند اگر کسی در آستانه وردی خانه به ایستد حواس روح محافط را پرت میکند و ممکن است حتی موجب خشمش شود به همین دلیل هیچگاه انها را ایستاده در چهارچوب رودی مشغول گفتگویی زود گذر نخواهید دید . یا باید به داخل بروند یا در کنار خانه مشغول قدم زدن شوند. با این تفاسیر باید هم احترام به بزرگترها مسئله ای حساس باشد که پیوندهای خانوادگی را در این کشور مستحکم ساخته. در تایلند ازدواج با همراهی و وساطت خانواده ها صورت میگیرد و رسومی همچون شیربها که باید به خانواده عروس پرداخت شود در برخی از شهرهای این کشور همچنان برقرار است.
در گذشته معمولا خانواده ها تا چندین نسل در کنار هم در یک خانه زندگی میکردند اما امروزه کمتر میتوان شاهد چنین شرایطی جز در روستاها بود. اما همچنان فرزندان مسئول حمایت از والدین خود هستند و معمولا خانه والدین به فرزندی میرسد که مسئولیت نگهداری از آنان را برعهده گرفته. در بیشتر مواقع دختر کوپکتر این وظیفه را عهده دار میشود.
فرهنگ و آداب رسوم مردم تایلند بسیار با فرهنگهای دیگر مانند چینی آمیخته شده ،در بسیاری موارد نیز این فرهنگ از کشورهای همسایه خود مانند لائوس ،کامبوج و یا برمه اثر گرفته . در تایلند میتوان مهاجران بسیاری از کشورهای همسایه را دید که به شکلی مسالمت آمیز و آزادانه در کنار یکدیگر زندگی میکنند یکی از مشهورترین این اقوام قبیله کارن است که از برمه آمده و در استان کانچانبوری تایلند نزدیک مرز دو کشور ساکن شده اند مهمترین ویژگی مردم این قبیله حلقه هاییست که زنانشان برای بلندتر نشان دادن گردن خود استفاده میکنند .




این حلقه ها که به مرور از کودکی دورگردن این زنان اضافه میشود به عنوان یک عنصر زیباشناختی منحصر بفرد در آن قبیله دیده میشود. این حلقه ها گردن را کشیده تر میکنند و شانه ها را به پایین فشار میدهند تا زنان گردن دراز تر از انچه که هستند به نظر برسند . البته این کار ممکن است به سلامتشان ضربه بزند و به همین دلیل امروزه بسیاری از مردم کارن این سنت را پیروی نمیکنند. هرچند هنوز میتوان زنان کهنسال یا حتی دختران جوانی را دید که چندین حلقه طلایی رنگ را دورگردن خود انداخته اند تا زیباتر جلوه کنند . دولت تایلند مردم قبیله کارن را در انجام این سنت آزاد گذاشته هرچند برخی از فعالین حقوق بشر دولت تایلند را بابت اینکار سرزنش میکنند و بر این باورند که تایلندی ها با هدف جلب گردشگر به کاری غیر انسانی مجوز داده اند و باغ وحش انسانی به راه انداخته اند.
در تایلند مردمان چینی زیادی نیز ساکن هستند این مردم نیز معابد ویژه خود را دارند و از آن مهمتر فستیوال های خود را به راحتی برپا میکنند یکی از عجیبترین ایم جشمواره ها جشنواره گیاهخواری است شاید با خود فکر کنید این جشنواره محلی برای عرضه غذاهای گیاهی است و در ان کمردمانی با روح لطیف به عزاداری برای حیوانات کشته شده میپردازند اما سخت در اشتباهید درواقع این ترسناکترین فستیوال جهان است در طی این مراسم که در اطراف معابد چینی برگزار میشود خونریزی های زیاد و صحنه های دهشتناک فراوانی را خواهید دید . مردانی که از زبان خود سیخ رد میکنند گونه ههای خود را با شمشیرو چوب پاره میکنند و پلکهای خود را با سنجاق به هم میدوزند این فستیوال عجیب برای به رحم آوردن دل خدایان چینی همه ساله در تایلند برپا میشود اما با توجه به قمری بودن تقویم چینی تاریخ برگزاری آن متغیر است
یکی از سرگرم کننده ترین فستیوال های مردم بودایی تایلند جشن میمونهای لوبوری است . این ضیافت گران قیمت که برای میمونها برپا میشود در واع نشانی از احترام به طبیعت وحشی است . در آخرین روز یکشنبه از ماه نوامبر در 150 کیلومتری شهر بانکوک در نزدیکی معبد لوبوری میزی بزرگ با خوراکی های مورد علاقه میمونها چیده میشود در این روز میمونهای ماکائو که در این منطقه فراوانند به جای سرگرمی مورد علاقه خود یعنی جیب بری به آزادند تا بر سر این سفره بنشینند و از نعمتهایی که پروردگار در اختیار ما و آنها قرار داده لذت ببرند. آشپهای مخصوص غذاها و ذسرهای مشهورشان را برای میمونها میپزند و بر روی سفره های سرخ رنگ قرار میدهند سپس مردانی بالباس میمون مشغول رقص میشوند تا از میونهای ماکائو دعوت کنند که به سر سفره بیایند
حیوانات در فرهنگ تایلند جایگاهی ویژه دارند علاوه بر میمونها فیلها نیز از دیرباز در کنار مردم این کشور زیسته اند و خدمات بسیاری به آنان ارئه کرده اند چه زمانی که در جنگل ها چوب حمل میکردند چه زمانی که گردشگران را به وجد میآوردند و چه حالا که یکی از نمادهای سلطنتی این کشورند و سعی میشود با گرامیداشتشان خاطره سالها بیگاری را از ذهنشان پاک کنند .
سورین منطقه ای در شمال شرق تایلند است که مهارت مردمان آن در تربیت و رام کردن فیل شهره تایلند شده. همه‌ساله در سومین یکشنبه ماه نوامبر(آبان و آذر) در منطقه سورین فستیوالی هیجان‌انگیز برای گرامیداشت این حیوان باشکوه برگزار می‌شود. ماهوت‌ها (فیل‌سواران و تعلیم‌دهندۀ آن‌ها) درگذشته برای اهداف مختلفی همچون حمل محصولات کشاورزی، ساخت معابد و بناها و جنگ مجبور به تعلیم فیل‌ها شدند به همین دلیل این حیوان بزرگ برای آن‌ها از جایگاه و اهمیت خاصی برخوردار است . روز قبل از جشن اصلی فستیوال سورین یا گردهمایی فیل‌های تایلند به حدود سیصد فیل صبحانه داده می‌شود.
در این روز در خیابان اصلی سورین فیل‌ها به همراه کاروانی عظیم با موسیقی مسافت زیادی را طی نموده و در آخر توسط میزهای بزرگی از میوه از این موجودات بزرگ پذیرایی می‌شود.
دین اسلام در تایلند از لحاظ شمار پیروان، دومین جایگاه را داراست. حکومت تایلند نیز مسلمانان را به عنوان اقلیت به رسمیت می شناسد. جمعیت مسلمانان طبق آمار رسمی شش میلیون نفر است، ولی مسلمان ها معتقدند که جمعیّت واقعی آن ها ده میلیون نفر است. بیشتر مسلمانان در منطقة جنوب کشور که با کشور مالزی همسایه است، تمرکز دارند و بسیاری نیز در پایتخت کشور سکونت دارند.
مسلمانان تایلند از اقوام و نژادهای مختلف تایی، مالزیایی، هندی، ایرانی، چامی و چینی اند و در طول چند صد سال در کنار پیروان ادیان و آیین های مختلف زندگی کرده اند اسلام دراین منطقه به دست هندی های مسلمان وارد شده است مسلمانان پیش تر برای تجزیة مناطق مسلمان­نشین تلاش می کردند، اما سرانجام با تدبیر پادشاه نهم تایلند، سیاست دولت عوض شد و برخوردهای ملایم تری با مسلمانان صورت گرفت و آزادی­هایی نیز به آنان داده شد. مسلمان­ها نیز دریافتند که مبارزه برای تجزیة کشور نفعی برای آن­ها نخواهد داشت و لذا مبارزات خود را به شکل قانونی آغاز کردند و مثلاً در انتخابات پارلمان ملی، نماینده ای داشتند و حقوق مسلمانان را از طریق قانونی پی می گرفتند.
مثلاً اکنون در منطقة مسلمان­نشین جنوب تایلند، دادگاه در مسایل ازدواج، طلاق، ارث و...، با صلاح­دید یک قاضی مسلمان و طبق شریعت اسلام حکم صادر می کند. بانوان مسلمان نیز در شناسنامه و گذرنامه عکس باحجاب ارایه می­دهند. مدارس و دانشگاه­ها نیز منعی برای حجاب قایل نمی شوند.
اکثریت مسلمانان تایلند اهل سنت و شافعی یا حنفی هستند اما اقلیتی شیعه نیز در این کشور وجود دارد که یا پیرو اسماعیلیه هستند یا از طریق حضور شیخ احمد قمی در سالهای 1620 میلادی در این کشور مسلمان شده اند. شیخ احمد قمی و نوادگانش تا حدود سالهای 1930 لقب رسمی شیخ الاسلامی مردم تایلند را در دست داشتند . مردم تایلند به شیعیان قدیم این کشور «جاوسن» می گویند که به معنای حسین خدایی است؛ زیرا وقتی شیعیان در مراسم عزاداری سینه می زدند و «یا حسین» می گفتند، تکرار پیاپی این کلمه با توجه به لهجة آنان، به صورت «جاوسن» شنیده می شد

آداب و رسوم و فرهنگ مردم تایلند
Rated 4.5/5 based on 470 reviews