• ورود کاربران
قونیه

درباره قونیه

قونیه شهری در آناتولی مرکزی در ترکیه است .شواهد باستان شناسی نشان می دهد که منطقه قونیه ، یکی از کهن ترین مناطق آناتولی است. نتایج کاوش ها در کاتالهویوک، کاراهویوک، کوکورکنت و کوکوکوی، نشان می دهد که قدمت قونیه به عصر نوسنگی در 7000قبل از میلاد برمی گردد. دیگر مناطق شهر قونیه هم قدمتی پیش از اسلام دارند؛ تمدن دوره کالکولیتی (عصر مس)، تمدن های عصر مفرغ، هیتیت ها، فنیقی ها، لیدی ها، پارسی ها، رومی ها و در نهایت بیزانسی ها (روم شرقی). قونیه مکان مهمی برای مسیحیان محسوب می شود چون سنت پل و سنت بارناباس در یکی از سفرهایشان در آسیای صغیر حدود سال 50 میلادی به قونیه آمدند.
 پل در قونیه به موعظه پرداخت اما هم از دست یهودی ها و هم از دست غیریهودی ها عصبانی بود و به همین دلیل شهر را ترک گفت و به دربه و لیسترا رفت. اولین برخورد شهر با اسلام در زمان خلیفه معاویه رخ داد. پس از آن، حمله هایی که توسط مسلمانان عرب چه اموی و چه عباسی، صورت گرفت، نتیجه ای در پی نداشت. مواجهه واقعی و پذیرش اسلام از طرف قونیه کمی پس از پیروزی سلجوقیان در ملازگرد در سال 1701 و در زمان سلیمان کوتالمیسوغلو رخ داد. حملات صلیبیون از سال 1076 تا پایان قرن دوازدهم نتوانست اهالی قونیه را از دین اسلام برگرداند. قونیه بین سالهای 1071 و 1308 پایتخت سلجوقیان بود. در سال 1220 علاءالدین کیقباد اول، دیوارهای شهر را تعمیر و آنها را با برج هایی مزین کرد.
اما شهر صحنه زورآزمایی و کشمکشی میان سلجوقیان، کارامانوغلو، مغول ها و ایلخانان بود و چند مرتبه میان آنها دست به دست شد. در زمان سلطان محمد فاتح در سال 1466، قونیه به امپراطوری عثمانی پیوست. اولین سرشماری عمومی توسط این سلطان صورت گرفت و سپس توسط بایزید دوم، سلطان سلیمان قانونی و سلطان مراد سوم، تکرار شد. قونیه از شورش جلالی متأثر شد. این شورش در نتیجه عدم ثبات در حکومت عثمانی بود و این سرزمین توسط ارتش عثمانی با فرماندهی ابراهیم پاشا، وزیر اعظام سلطان سلیمان در نبرد قونیه، شکست داده شد. مرز ایالت قونیه که در سال 1867 تعیین گردید، شامل نیغده، اسپارتا، ایسل و تکه سنجاق می شود. در همان سال، آتشگیری مهیبی در شهر قونیه رخ داد و در سال 1873 هم شهر قونیه دچار قحطی و خشکسالی شد.
 در قرن نوزدهم شهر قونیه به دست فراموشی سپرده شد و دیوارهای آن خراب شدند و حتی مساجد قونیه نیز در وضعیت اسفباری قرار گرفتند. بسیاری از خانه های جدید از آجر ساخته می شدند و به همین دلیل عمرشان بیش از 100-150 سال نبود. فعالیت تجاری شهر قونیه بسیار کم بود. اما در انتهای این قرن در سال 1896، پس از افتتاح خط آهن اسکی شهرقونیه ، فعالیت های تجاری دوباره احیا شد. پس از سال 1902، کشاورزی با ماشین آلات جدید توسعه پیدا کرد. دوره سلطان عبدالحمید دوم برای قونیه، دوره سازنده ای بود. حمل و نقل، آموزش و عملیات مرمت شهر قونیه را به گونه ای آباد که گویی در کل قرن این چنین آباد بوده است. اولین جنگ جهانی منجر به کاهش نیروی انسانی در قونیه و در کل کشور شد.
در زمان اشغال آناتولی توسط متفقین، خط آهن قونیه توسط بریتانیایی ها اداره می شد (ژانویه 1919). ایتالیا که شهر قونیه را در آوریل 1919 به تصرف خود در آمدند، در خلال نبرد استقلال به رهبری آتاتورک مجبور به پس دادن آن شدند. مهمترین مکان شهر قونیه برای بازدید، مقبره مولانا، شاعر پر رمز و راز مکتب صوفی و بنیان گذار مکتب سما درویشی است. جدا از مدرسه کاراتای، که مدرسه ای دینی بود که امروزه به عنوان موزه کاشی کاربری دارد، مسجد علاءالدین کیقباد قونیه از قرن دوازدهم و مسجد اینجه مناره (مناره باریک) هم از دیگر دیدنی های شهر قونیه محسوب می شود. تور قونیه ترکیه - قیمت تور قونیه - تور قونیه پاییز 94 - قونیه - تور لحظه آخری قونیه - تور قونیه - تور ارزان قونیه قونیه یكی از وسیعترین استانهای تركیه است .
 مركز آن شهر قونیه در شمال آناتولی به ارتفاع 1027 متر از سطح دریا قرار گرفته است. به علت واقع شدن آن بر سر راهی كه از سراسر آناتولی را قطع می كند ، از دیر زمان اهمیت خود را حفظ كرده است. نام شهر در منابع كهن به صورت ایكونیون (Iconıon)، كونیوم (Conıum) و استانكونا (Stancona) آمده است. ایكونیون ازكلمه ایكون (Icon) به معنی تصویر و صنم گرفته شده است. طبق روایات بر این شهر اژدهایی چیره شده بود گهگاه به شهر حمله می كرد و گروهی از زنان ودختران را می بلعید. پرسیوس (Perseus) پسر ژوپیتر این اژدها را كشت و مردم شهر را از بلای او رها كرد. مردم شهر به پاس این رشادت، تصویر پرسیوس را به یكی از دروازه های شهر آویختند. شهر را به مناسبت آن ایكون (تصویر) ، ایكونیون می گفتند . در دوره رومیان این شهر ایكونیوم خوانده شد .این كلمه در دوره سلجوقیان به اختصار قونیه خوانده شد. نام شهر در منابع فارسی و عربی به شكل قونیه و در ماخذ غربی به صورت Conıa ، Konıeh و یا Konıa در تركی امروز به شكل Konya به كار می رود. این وجه تسمیه را سكه هایی كه در اثنای حفاری از این شهر به دست آمدكه بر روی آنها تصاویری از پرسیوس و اژدها دیده می شود، تایید می كند. قونیه ابتدا تحت سلطه هیتی ها بود، بعد به تصرف فریكیه درآمد و مدتی هم تحت حاكمیت لیدیه بود.
در قرن ششم قبل از میلاد هخامنشیان ساتراپ هایی داشتند. قونیه در آسیای صغیر جزو ساتراپهای هخامنشی بود كه تا حدی استقلال داشت. از آثار هیتی ها در قونیه سه اثر عمده باقی مانده است. یكی از آنها در نزدیكی بگشهری در 65 كیلومتری جنوب غربی قونیه است كه پینار افلاطون خوانده می شود و بر روی چشمه ای بنام واقع شده است. معروف است كه مزار افلاطون در قونیه است و یاقوت درمعجم البلدان این نكته را قید كرده است. دومین اثر هم در بگشهری است و آن یك الهه هیتی است كه بوسیله شیرهایی حمل میشود
 سومین آنها در 27 كیلومتری شمال شرقی روستای ایلگین (ایلغین ) بر سر چشمه ای ساخته شده است. این اثر در سال 1970 كشف شده و كتیبه های هیروگلیف دارد. گزنفون كه به اتفاق هزاران سوار در سال 402 قبل از میلاد از قونیه عبور كرده است ، این شهر را در منتهی الیه شرق فریكیه قید كرده است . این ناحیه بعدها درج نوب فریكیه شمرده شده است.


برای مشاهده اندازه اصلی بر روی عکس کلیک کنید.





<< 1 >>