• ورود کاربران
تایلند

  درباره تایلند

تایلند، که به صورت رسمی، پادشاهی تایلند نامیده می شود، کشوری در جنوب شرقی آسیا با سواحلی در دریای آندامان و خلیج تایلند است. این کشور از شمال غرب با میانمار (برمه)، از شمال شرق به لائوس، از جنوب شرق به کامبوج، و از جنوب با مالزی همسایه است.
تایلند با غذاهای عالی، آب و هوای حاره ای، فرهنگ جالب توجه، کوه های باشکوه و سواحل زیبا، جاذبه ای برای گردشگران در سرتاسر جهان است.



شهرها

بانکوک: پایتخت شلوغ تایلند، که در میان تایلندی ها به کرونگ تپ معروف است





آیوتایا : شهری تاریخی که به عنوان میراث جهانی یونسکو ثبت شده، و روزگاری پایتخت سیام محسوب می شد




چیانگ مای : پایتخت معنوی شمال تایلند و قلب فرهنگ لانا




کانچانابوری : خانه پل رودخانه کوای و موزه های متعدد مربوط به جنگ جهانی دوم




ناخون راتچاسیما : بزرگترین شهر منطقه ایسان



پاتایا : یکی از مقاصد اصلی گردشگری، که به خاطر شب های زیبایش مشهور است





سوراتانی : خانه امپراتوری سری ویجایا، دروازه شبه جزیره ساموئی


دیگر مقاصد

کوچانگ : این شهر که زمانی جزیره ای ساکت بود، اکنون تبدیل به یکی از مقاصد گردشگری مهم شده است
کولیپ : جزیره ای کوچک در میانه پارک ملی تاروتائو ، که به طرز شگفت انگیزی با سواحل و صخره های زیبا، مزین شده است
کوفانگان : محل برگزاری جشن معروف ماه کامل با چندین مایل، خط ساحلی آرام
کوسامت : نزدیکترین جزیره ساحلی به دور از بانکوک
کوساموئی : مناطق تفریحی و طبیعی باکلاس
کائولاک : دروازه جزایر سیمیلان ، که در سونامی 2004 تخریب شد، اما بار دیگر، جذابیت خود را به دست آورد
پارک ملی کائوسوک : یکی از گنجینه های زیبای زیبای حیات وحش در تایلند
پارک ملی کائویای : می توانید به شکار پرداخته و یا از آبشارهای چشم نواز، بازدید کنید
ایالت کرابی : مرکز ورزش های آبی و ساحلی در جنوب، شامل آئونانگ ، ریله ، کوفی فی و کولانتا
پوکت : جزیره بهشتی تایلند، که اکنون بسیار توسعه یافته است، اما هنوز هم چندین ساحل زیبا دارد
کونکائن : در مرکز اسان (ایسان) که به خاطر ابریشم و فسیل های دایناسورش معروف است

مناطق تایلند

تایلند را می توان به پنج منطقه جغرافیایی و فرهنگی تقسیم نمود:
تایلند شمالی : چیانگ مای، قبایل هیل و مثلث طلایی
ایسان : ناحیه بزرگ شمال شرق. به جست وجوی تاریخ تایلند، غذاهای لذیذ و برخی از خرابه های خمر ، بروید
تایلند مرکزی بانکوک، زمین پست و تاریخی تایلند
تایلند شرقی : سواحل و جزایری که دسترسی آسانی به بانکوک دارند، شامل پاتایا، کوسامت و کوچانگ.
تایلند جنوبی : جنگل های بارانی زیبا و صدها کیلومتر خط ساحلی و تعداد بیشماری جزیره هم در سمت دریای آندامان و هم در قسمت خلیج تایلند، به همراه پوکت، کرابی، کوساموئی، کوتائو و بسیاری از مناطق زیبای ساحلی مشهور تایلند.

درک کلی

تایلند پر گردشگر ترین کشور در جنوب شرق آسیا ست. شما در اینجا تقریباً همه چیز می توانید پیدا کنید: جنگل های سبز انبوه تا جایی که چشم کار می کند، آب هایی به زلالی بلور که احساس حمام گرم را دارد، و غذایی که جوانه های چشایی تان را به رقص درآورده و در عین حال، شامه های شما را نیز نوازش می دهد. بسیار هیجان انگیز، و در عین حال ایمن؛ ارزان و کماکان به هر وسیله مدرنی که بخواهید، می-توانید دسترسی داشته باشید، برای هر سلیقه، با هر میزان قیمتی وجود دارد، از چادر های کوله پشتی تا برخی از لوکس ترین هتل ها در جهان. و با وجود بار سنگین گردشگر، مردم آن به خاطر لبخند بر لب داشتن و سبک زندگی سانوک شان معروف هستند. بسیاری از گردشگرانی که به تایلند می آیند و برنامه سفرشان، نسبت به چیزی که از قبل برنامه ریزی کرده بودند، طولانی تر می شود و بسیاری دیگر هم دلیلی برای ترک تایلند نمی بینند. فنجان چایتان هرچه که باشد، در تایلند به خوبی می دانند که چگونه باید آن را درست کنند.
این به آن معنی نیست که تایلند نقطه ضعفی ندارد، مثلاً اینکه رشد روزافزون اقتصادی سبب شده که یک کشاورز ساده، در بهترین حالت بیش از 100 بات در روز گیرش نیاید، در حالیکه افراد تازه به دوران رسیده، در BMW خود مشغول ویراژ هستند، بانکوک به خاطر راه بندان هایش بدنام شده و پیشرفت بی-حد و مرز، بسیاری از مناطق زیبای پاتایا و پوکت را آسیب رسانده است. صفوف مهاجرتی طویل هستند، که این به گردشگران، چه در هنگام ورود و چه در هنگام ترک کشور، حس بدی منتقل می کند. و وقتی گردشگری مورد حمله قرار می گیرد و یا کشته می شود، پلیس پیگیری مناسبی ندارد.

تاریخچه

اولین امپراتوری شناخته شده تایلند، در سال 1238 در سوخوتای بود که تحت پادشاهی رامکامانگ در قرن چهاردهم و قبل از افتادن به دست سلسله آیوتایا، به اوج قدرت خود رسید. بیشتر حکومت سالهای اخیر تایلند و همچنین کامبوج و لائوس، در دست سلسله آیوتایا بوده، که مشخصاً سلسله شمالی لانا را مال خود کرده بود. آیوتایا در سال1767 توسط برمه ای ها از حکومت سرنگون شدند، اما پادشاه تاکسین، دوباره به آن نظم بخشید و پایتختی جدید در تونبوری بنا نهاد. نواده آن، ژنرال چاکری ، از رودخانه به سمت بانکوک حرکت کرد و به پادشاه راما اول موسوم گشت، یعنی مؤسس سلسله چاکری که تا به امروز (به صورت قانونی) حکومت می کند.

تایلند که تا سال 1939 به نام سیام شناخته می شد، تنها کشور جنوب شرق آسیاست که هیچ گاه مستعمره قدرت های خارجی نبوده، و مردم آن مغرورانه به این واقعیت افتخار می کنند. انقلابی بدون خونریزی در سال 1932 منجر به تشکیل حکومتی قانونی شد. در خلال جنگ جهانی دوم، در حالیکه ژاپنی ها بقیه کشورهای جنوب شرق آسیا را فتح کرده بودند، تایلند تنها کشوری بود که به خاطر جنبش-های سیاسی هوشمندانه اش به دست ژاپنی ها نیفتاد. تایلند که در جنگ جهانی دوم، هم پیمان ژاپنی ها بود، در نتیجه یک نزاع، تبدیل به هم پیمان آمریکا گشت. پس از یک سلسله دیکتاتوری های نظامی و واژگونی سریع نخست وزیران وقت، تایلند بدل به یک دموکراسی نسبتاً پایدار گشت و اقتصاد آن، به خاطر رشد فزاینده گردشگری و صنعت، بسیار رشد کرد.

در سپتامبر 2006، یک کودتای نظامی بدون خشونت، سرمایه دار عوام فریب، تاکسین شیناواترا را که به صورت دموکراتیک انتخاب شده بود را از حکومت ساقط کرد، اما این حکومت شدیداً مورد انتقاد، خط قرمزی میان جمعیت ثروتمند شهری که بر تایلند حکومت می کند و توده های روستایی که از تاکسین حمایت می کردند، کشید. تاکسین تبعید شد و چند دولت موقت روی کار آمد، که شامل حزب تای راک تای وابسته به تاکسین و حزب سلطنت طلب و محافظه کار اتحاد مردمی برای دموکراسی می شوند که هردو حزب در پشت صحنه، گه گاه در خیابان ها، نظاهرات برپا می کنند، در فرودگاه ها اغتشاش می کنند، مثل نوامبر 2008 که فرودگاه به مدت یک هفته بسته شده بود. صحنه سیاسی کماکان آبستن حوادث متعددی است و هر زمان که پادشاهی می میرد، سؤال اصلی اینست که کشور به کدام سو می رود، چون ناکارامد بودن حکومت های موروثی، کاملاً درک شده است.

سیاست

تایلند یک حکومت قانونی دارد، که در رأس آن پادشاه قرار دارد. پارلمان تایلند دارای دو قوه مقننه است، شامل مجلس سنا، که حدود نیمی از آنها مستقیماً با انتخاب یک نماینده برای هر ایالت، انتخاب می شوند، و نیمی دیگر توسط کمیته انتخاب می شوند، و مجلس عوام که مستقیماً توسط مردم انتخاب می شوند. نخست وزیر، ریاست دولت را به عهده دارد، و معمولاً رهبر حزبی است که بیشترین کرسی های مجلس عوام را در احتیار دارد.
در عمل، نقش پادشاه بیشتر تشریفاتی است، در حالیکه نخست وزیر صاحب بیشتر اختیارات در دولت است. هرچند که پادشاه و خانواده سلطنتی، هنوز به خاطر قوانین موجود، مصونیت دارند، که در نتیجه آن، هرکس که متهم به توهین به پادشاه یا هریک از اعضای خانواده سلطنتی می شود، محکوم به چند سال حبس می شود.

آب و هوا

تایلند به طور عمده، استوایی است، به همین خاطر در کل سال گرم و شرجی است و دمای آن حدود 28 تا 35 درجه است، که تنها در بخش کوهستانی شمال تایلند، دمای خنک تر از آن دیده میشود. هرچند که گردشگر آگاه بایستی به سه فصل، توجه کند:

• خنک: از ماه نوامبر تا انتهای فوریه، خیلی باران نمی بارد و دما در کمینه خود قرار دارد، اگرچه به ندرت متوجه تفاوت در جنوب می شوید، و اگر برای پیاده روی به کوه های شمالی که در آن دما می-تواند تا 5 درجه هم کاهش یابد، می روید، تنها به یک سوئیت شرت نیاز خواهید داشت. این فصل بهترین زمان برای بازدید است، به خصوص حوالی کریسمس و سال نو، یا سال نو چینی که یک هفته بعد از آن است، که در این زمان هزینه پرواز و هتل، بسیار گران است.

• گرم: از ماه مارس تا ژوئن، در تایلند دمای هوا، جان فرسا و بالای 40 درجه  است. آفتاب گرفتن کنار ساحل با یک لیوان نوشیدنی در دست، به مقدار کافی لذت بخش است، اما برای خیابان-گردی در بانکوک، زمان مناسبی نیست.
• بارانی: از ماه جولای تا اکتبر، و در حقیقت تنها در ماه سپتامبر، باران های موسمی حاره ای کل کشور را فرا می گیرد. این به معنی ریزش بی وقفه باران نیست، اما وقوع سیل هم، اتفاق می افتد.
استثناهایی هم برای این قواعد وجود دارد. به طور خاص، در ساحل جنوب شرقی تایلند (شامل کوساموئی) فصل بارش ها وارونه شده، به طوریکه اوج بارش ها بین ماه می تا اکتبر است و بین نوامبر تا فوریه، بارش ها قطع می شود.

مردم

اکثر مردم تایلند، بومی همین منطقه هستند، اگرچه اقلیت هایی از نژاد چینی و نژاد چینی-تایلندی در کل کشور، مسلمانان در جنوب و نزدیک مرز مالزی و قبایل هیل مثل کارن و همونگ در شمال کشور پراکنده هستند. دین غالب در کشور، بودایی تراوادا (95%) می باشد، اگرچه گرایش هایی به کنفوسیوسی ، اسلام، مسیحیت و عقاید حیوان پرستی نیز وجود دارد.

فرهنگ



فرهنگ قسمت وسیعی از تایلند، تحت تأثیر بودایی قرار گرفته است. هرچند برخلاف کشورهای بودایی جنوب شرق آسیا، بودیسم تایلند پیرو مکتب تراوادا است، که به ریشه های هندی بودایی نزدیکتر است و تأکید زیادی بر رهبانیت دارد. معابد تایلندی موسوم به وات ، با طلا مزین شده با سقف های چندرنگ و مزین، بی نظیر بوده و برای مدت کوتاه معمولاً سه ماهه، ردای نارنجی بر تن می کنند، که تشریفات مذهبی رایج برای پسرها و مردان است.

یک سنت متعلق به زمان قبل از بودا که هنوز هم پابرجا مانده، خانه ارواح (سون فرافوم ) است که معمولاً در گوشه هر خانه یا تجارتخانه ای دیده می شود، که منزل ارواح است و اگر کسی وارد شود، مشکلی پیش می آید. هرچه ساختمان بزرگتر باشد، خانه ارواح بزرگتر خواهد بود، و ساختمان های قرارگرفته بر روی مناطق خیلی بدیمن، احتمالاً بسیار بزرگ خواهند بود. شاید معروف ترین خانه ارواح در تایلند، معبد اراوان در بانکوک است، که از هتل اراوان (که امروزه تبدیل شده به گراند هیات اراوان) حفاظت می کند - که در سال 1956 بر روی زمین اعدام ساخته شده بود - و امروزه یکی از شلوغ ترین و محبوب ترین معابد شهر است.


تقویم

علاوه بر تقویم مسیحی، تایلند از تقویم خورشیدی تایلندی نیز بهره می برد، که 543 سال جلوتر است. سال 2557 تایلندی معادل سال 2014 میلادی است. تاریخ تایلندی در زبان انگلیسی به اختصار B.E نوشته می شود که به معنی «دوران بودایی » است.
برخی از تعطیلات تایلندی هنوز هم بر حسب تقویم قمری قدیمی تایلند، معین شده اند، بنابراین تاریخشان هر سال تغییر می کند.

تعطیلات رسمی

در تایلند تعطیلات رسمی زیادی وجود دارد، که بیشترشان تعطیلات بودایی و سلطنتی است. هیچ کس، همه این تعطیلات را جشن نمی گیرد، به جز بانک ها که تعطیلات زیادی دارند.
ویساکابوچا - در ششمین ماه کامل سال، که معمولاً می یا ژوئن است، جشن گرفته می شود. این مراسم، یادبود تولد، بزرگداشت و مرگ بوداست که در زمان مشابهی در تقویم بودایی رخ داده است. روز ویساکابوچا به عنوان مهم ترین روز در تقویم بودایی است و به عنوان «روز جهانی» توسط یونسکو به ثبت رسیده است. در این روز، بودایی های تایلند برای ادای احترام در صبحگاه به معبد می روند و به موعظه (دامای) راهبان گوش فرا می دهند. بعد از غروب، مراسم شمع روشن کردن (ویان-تیان) در بیشتر معابد کشور، برگزار می شود. بودایی ها شمع روشن کرده، سه عصا و گل، که معمولاً گل نیلوفر است، به دست گرفته و در میان دودهای شمع، سه بار در جهت عکس عقربه های ساعت به سمت معبد مرکزی، پیاده روی می کنند.
ماکابوچا - در ماه بدر چهارمین ماه قمری- که معمولاً در فوریه یا مارس است، یادبود گردهمایی 1250 نفر قبل از بودا است که منجر به انتصاب و روشنگری شد. در معابد بانکوک و سرتاسر تایلند، بودایی ها شمع به دست گرفته و سه مرتبه در جهت عقربه های ساعت، به دور حرم اصلی، طواف می کنند.

آسانابوکا - در ماه کامل هشتمین ماه قمری، معمولاً در ماه جولای است. این سالروز، یادبود اولین موعظه بودا و اولین راهب بودایی است. بسیاری از بودایی های تایلندی، ادای احترام کرده، به راهبان غذا می دهند، به معابد هدایا می دهند و به موعظه های راهبان گوش می دهند. مراسم جشن در معابد بودایی سرتاسر تایلند برگزار می شود. در عصرگاه، بودایی ها شمع به دست می گیرند و همراه با عصا و گل، پیاده به سمت معبد اصلی می روند. این روز، روز شروع دوره روزه داری بودایی (واسا) است که شمع های مومی روشن می شوند و در طول این دوره، روشن می ماند. در ایالت اوبون راچاتانی، جشنواره شمعی برگزار می-شود که رژه شمع ها به شکل های مختلف و خلاقانه ای، صورت می گیرد. در این روز در سارابوری، راهبان با جام هایشان قدم می زنند، تا بودایی ها گل را به جای غذا درون جام ها قرار دهند.

در طول سال چینی، تایلندی های چینی، که در بانکوک فراوان هستند، با تمیز کردن خانه و تعارف غذا به بزرگترهای خود، این روز را جشن می گیرند. این روزی است که بیشتر مردم آن را جشن می گیرند. از محله های چینی بانکوک یا یائووارات برای بهره مندی کامل از جشن، دیدن کنید.
سونگکران - بدون شک شادمان ترین تعطیلات است- روز جشن سال نو تایلندی است و در ماه آوریل است (به طور رسمی سیزدهم تا پانزدهم آوریل است، اما این تاریخ در برخی مناطق متفاوت است). مراسمی که از ابتدا تنها برای شستن گناهان سالانه برگزار می شد، تبدیل به بزرگترین مسابقه آبی جهان شد که سه روز کامل به طول می کشد. توصیه می شود که تفنگ آب پاش و سوپرسوکر را همه جا همراه داشته باشید. بهترین مکان، چیانگ مای، خیابان کائوسان بانکوک، و تفریحگاه هایی مانند پاتایا، کوساموئی و پوکت است. پیشنهاد می شود که حتماً به آب بزنید، چون این ورزشی صرفاً برای تماشا نیست. در سالهای اخیر، پرتاب آب روز به روز ناخوشایندتر می شود، چون مردم به یکدیگر یخ پرتاب می کنند. توصیه می شود که لباس تیره بپوشید چون موقع خیس شدن، لباس روشن، بیشتر به چشم می آید.

لوی کراتونگ - در اولین روز ماه کامل در دوازدهمین ماه تقویم قمری، معمولاً مطابق نوامبر است، زمانی که مردم به رودخانه ها، دریاچه ها و حتی استخر شنای هتل ها می روند تا گل و برگ موز پر از شمع، موسوم به کراتونگ، را بر روی آب قرار دهند. کراتونگ معادل پیشکشی به الهه رودخانه است که به مردم زندگی می بخشد. تایلندی همچنین اعتقاد دارند که این زمان، موقع خوبی برای دور کردن چشم شور و حاجت گرفتن است. طبق این سنت، اگر هنگامی که کراتونگ خود را بر روی آب قرار داده باشید و قبل از روشن شدن شمع، آرزو بکنید، آرزویتان برآورده می شود. برخی از ایالت ها، کراتونگ مخصوص به خودشان را دارند، مثل سوخوتای که در آن، مراسمی دیدنی برپا می شود. در شمال کشور، چیانگ مای و چیانگ رای، سنت شناور کردن کُم، یا به هوا فرستادن بالون آرزو را دارند. صحنه به هوا برخاستن و پر شدن آسمان از بالون های روشن، بسیار دیدنی خواهد بود.
روز تاج گذاری (5 می)، یادبود تاج گذاری پادشاه فعلی تایلند است (با وجود اینکه حکومتش از 9 ژوئن 1946 آغاز شد - که آن را نه تنها بدل به طولانی ترین پادشاهی در تاریخ تایلند کرده، بلکه در بین رهبران فعلی جهان نیز، طولانی ترین تاریخ حکومت را دارد).

تولد پادشاه (5 دسامبر)، هم روز ملی و هم روز پدر است، که به خاطر ادای احترام به شکوه پادشاه است. ساختمان ها و منازل با پرچم پادشاه (که زردرنگ است و نشان پادشاهی هم در وسط آن قرار دارد) و تابلو نقاشی پادشاه مزین شده است. ساختمان های دولتی و ساختمان های تجاری، با نور تزیین می شوند. در محله های قدیمی بانکوک (راتاناکوسین )، به خصوص پیرامون کاخ پادشاهی، چراغهای فراوانی را میبینید که بر روی درختان، ساختمانها و خیابانها، آویزان شده است. سالروز تولد ملکه (12 آگوست)، روز مادر است، و به همان میزان ولی با زرق و برگهای کمتر، برپا میشود.
جشن شخم زدن پادشاهی. این سنت دیرین از دوران باستان به منظور تقویت روحیه کشاورزان، برگزار میشده است. این جشن برای گرامیداشت اهمیت کشاورزی در اقتصاد تایلند است. این مراسم، در سانام-لوانگ برپا میشود.
تولد ملکه، روز مادر، 12 آگوست، روز تولد ملکه سیریکیت است.




شهرهای مرتبط