چین، این سرزمین پهناور با تمدنی هزاران ساله، همواره مقصدی جذاب بوده است. از دیوار بزرگ چین گرفته تا معابد باستانی، هر گوشهای از این کشور زیبایی خاص خود را دارد. در میان شهرهای پرجنبوجوش چین، شانگهای به عنوان قلب تپنده اقتصاد و نوآوری شناخته میشود. این کلانشهر که در قرن نوزدهم میلادی (حدود قرن سیزدهم شمسی) به عنوان بندری تجاری شکوفا شد، امروزه با آسمانخراشهای مدرن و خیابانهای شلوغ، نمادی از پیشرفت شهرهای آسیایی به شمار میرود.
اما در فاصلهای کوتاه از این شهر پرهیاهو: شهر آبی ژوجیاجیائو قرار دارد که به دلیل کانالهای آبی پیچدرپیچ و پلهای تاریخی، لقب “ونیز شانگهای” را دارد. این منطقه باستانی، با ترکیبی از طبیعت آرام و میراث فرهنگی، فرصتی ایدهآل برای مسافرانی فراهم میآورد که به دنبال تجربهای متفاوت در تور چین هستند. اگر شما نیز به عنوان یک گردشگر به دنبال کشف جاذبههای کمتر شناختهشده شانگهای هستید، همراه این پست از وبلاگ قصر شیرین باشید تا با ژوجیاجیائو آشنا شوید.
تاریخچه شهر آبی ژوجیاجیائو
شهر آبی ژوجیاجیائو، واقع در منطقه کینگپو شانگهای، داستانی طولانی از بیش از ۱۷۰۰ سال پیش دارد. بر اساس یافتههای باستانشناسی، نشانههای سکونت انسانی در این ناحیه به حدود ۵۰۰۰ سال قبل بازمیگردد، اما شکلگیری رسمی آن به عنوان یک روستای آبی به دوران سلسله سانگ (۹۶۰-۱۲۷۹ میلادی، حدود ۳۳۹-۶۵۸ شمسی) نسبت داده میشود.
در آن زمان، این منطقه به دلیل موقعیت جغرافیایی خود در کنار رودخانهها و دریاچهها، به مرکزی برای تجارت و کشاورزی تبدیل شد. کشاورزان محلی از کانالهای آبی برای حمل برنج، ابریشم و سایر محصولات استفاده میکردند.
در دوران سلسله مینگ (۱۳۶۸-۱۶۴۴ میلادی، حدود ۷۴۷-۱۰۲۳ شمسی) و کینگ (۱۶۴۴-۱۹۱۱ میلادی، حدود ۱۰۲۳-۱۲۹۰ شمسی)، ژوجیاجیائو به اوج شکوفایی خود رسید. ساخت پلهای سنگی متعدد، معابد و باغهای سنتی، این منطقه را به یک شهر آبی کامل تبدیل کرد.
این تاریخ غنی، ژوجیاجیائو را به مقصدی ایدهآل برای علاقهمندان به تاریخ در تور شانگهای تبدیل کرده است. شما میتوانید در کوچههای سنگفرششده قدم بزنید. این منطقه نه تنها شاهد تحولات سیاسی چین بوده، بلکه بازتابی از فرهنگ سنتی جیانگنان (جنوب رودخانه یانگ تسه) است.
بیشتر بخوانید: راهنمای کامل سفر به شانگهای
روند شکلگیری منطقه ژوجیاجیائو
روند شکلگیری ژوجیاجیائو را میتوان در سه مرحله اصلی بررسی کرد. ابتدا، در دوران باستانی، این ناحیه به عنوان یک روستای ماهیگیری و کشاورزی ساده شروع به کار کرد. کانالهای طبیعی رودخانه دیانپو و دریاچه دیانشان، زمینهای مناسب برای سکونت فراهم آوردند. با گذشت زمان، ساکنان محلی شروع به حفر کانالهای مصنوعی کردند تا حملونقل آسانتر شود. این اقدام، پایهای برای شبکه آبی پیچیدهای شد که امروزه میبینیم.
در مرحله دوم، طی سلسلههای مینگ و کینگ، ساخت ۳۶ پل مختلف، از جمله پلهای چوبی و پلهای سنگی اتصال بخشهای مختلف شهر را ممکن ساخت، معابدی مانند یوانجین (ساختهشده در ۱۳۴۱ میلادی، حدود ۷۲۰ شمسی) و معبد خدای شهر (۱۷۶۳ میلادی، حدود ۱۱۴۲ شمسی) نیز در این دوره بنا شدند و نقش مذهبی و فرهنگی ایفا کردند. تجارت ابریشم و برنج از طریق قایقها رونق گرفت و ژوجیاجیائو به یک مرکز تجاری کوچک تبدیل شد.
در نهایت، در دوران معاصر، با تمرکز بر حفظ میراث، دولت چین این منطقه را به عنوان یک جاذبه گردشگری توسعه داد. بدون تغییر اساسی در ساختار باستانی، امکانات مدرن مانند نقشههای انگلیسی و مراکز اطلاعرسانی اضافه شد. این روند، ژوجیاجیائو را از یک روستای فراموششده به یک مقصد محبوب تبدیل کرد، در حالی که اصالت خود را حفظ کرده است.
دسترسی به شهر آبی ژوجیاجیائو از شانگهای
یکی از مزایای بزرگ ژوجیاجیائو، نزدیکی آن به مرکز شانگهای است که در فاصله حدود ۵۰ کیلومتری قرارگرفته است که آن را به گزینهای عالی برای یک سفر روزانه تبدیل میکند. برای مسافران ایرانی که ممکن است با سیستم حملونقل چین آشنا نباشند، گزینههای متنوعی وجود دارد.
بهترین و اقتصادیترین راه، استفاده از مترو شانگهای است، اما اتوبوس و تاکسی هم دردسترس است.
بیشتر بخوانید: دیزنی لند شانگهای: دروازهای به جادوی شرق
جاذبههای اصلی و ویژگیهای ژوجیاجیائو
ژوجیاجیائو با بیش از ۴۷ کیلومتر مربع وسعت، پر از جاذبههای دیدنی است. این شهر آبی، با کانالهای آرام و ساختمانهای سنتی، فضایی آرامبخش ارائه میدهد که در تضاد با شلوغی شانگهای است.
پلهای تاریخی
پلها، قلب تپنده ژوجیاجیائو هستند. با ۳۶ پل متنوع، هر کدام سبک منحصربهفردی دارند. پل فانگشنگ، بزرگترین پل سنگی منطقه با پنج طاق، در سال ۱۵۷۱ میلادی (۹۵۰ شمسی) ساخته شد. این پل با حکاکیهای اژدها و شیرهای سنگی، منظرهای خیرهکننده از رودخانه دیانپو ارائه میدهد. پل لانگ، تنها پل چوبی شهر، با سقف پوشیده و شبیه به یک راهرو، مکانی عالی برای عکسبرداری است.
خیابان شمالی (Bei Dajie)، با طول یک کیلومتر، بهترین مکان برای تجربه معماری سلسله مینگ و کینگ است. این خیابان پر از مغازههای سنتی، چایخانهها و رستورانها است. در این خیابانها، میتوانید سوغاتیهایی مانند ابریشم یا چای محلی بخرید.
باغها و معابد
باغ کژی، بزرگترین باغ شهر، در سال ۱۹۱۲ میلادی (۱۲۹۱ شمسی) ساخته شد. این باغ ترکیبی از عناصر غربی و چینی دارد و شامل تپههای مصنوعی و ساختمان پنجطبقهای است که بلندترین سازه شهر است. هزینه ورود ۲۰ یوان است. معبد یوانجین، با قدمت ۱۳۴۱ میلادی (۷۲۰ شمسی)، فضایی آرام برای مدیتیشن ارائه میدهد. معبد خدای شهر نیز با رنگهای زنده، ارزش بازدید دارد (۱۰ یوان).
بیشتر بخوانید: برای سفر به چین چقدر پول ببریم؟
شرایط بازدید و نکات کاربردی
بازدید از ژوجیاجیائو رایگان است، اما برای جاذبههای داخلی، بلیتهای ترکیبی (۴۰ تا ۸۰ یوان) موجود است. بهترین زمان بازدید، بهار (مارس تا می، فروردین تا خرداد) و پاییز (سپتامبر تا نوامبر، شهریور تا آبان) است، وقتی هوا معتدل است و جمعیت کمتر. از تابستان گرم و زمستان سرد اجتناب کنید. در روزهای تعطیل چینی مانند سال نو، شلوغی زیاد است.
جمعبندی
شهر آبی ژوجیاجیائو، با تاریخ غنی، جاذبههای متنوع و دسترسی آسان، تجربهای منحصربهفرد از چین سنتی ارائه میدهد. این منطقه نه تنها فرصتی برای فرار از هیاهوی شانگهای است، بلکه دریچهای به فرهنگ جیانگنان باز میکند. اگر به دنبال سفری آرام و فرهنگی هستید، ژوجیاجیائو را در برنامه خود قرار دهید. سفر با آژانس هواپیمایی قصر شیرین مجری مستقیم تور چین گزینهای عالی برای بازدید از این منطقه است.
سوالات متداول
بهترین راه دسترسی از شانگهای چیست؟
مترو خط ۱۷ از ایستگاه هونگکیائو، حدود ۱ ساعت زمان میبرد و اقتصادی است.
هزینه بازدید چقدر است؟
ورود به شهر رایگان است، اما جاذبهها ۱۰ تا ۲۰ یوان هزینه دارند..
چه زمانی بهترین فصل بازدید است؟
بهار و پاییز فصلی ایدهآل است.